Skip to main content

श्री हनुमान चालीसा


श्री हनुमान चालीसा

दोहा

श्री गुरु चरण सरोज रज, निज मन मुकुरु सुधारि |

बरनऊँ रघुवर बिमल जसु, जो दायकु फल चारि ||

बुद्धिहीन तनु जानिके, सुमिरो पवन-कुमार |

बल बुद्धि विद्या देहु मोहिं, हरहु कलेश विकार ||


चौपाई

जय हनुमान ज्ञान गुण सागर,

जय कपीस तिहुँ लोक उजागर ॥1॥

राम दूत अतुलित बल धामा,

अंजनी पुत्र पवन सुत नामा ॥2॥

महावीर विक्रम बजरंगी,

कुमति निवार सुमति के संगी ॥3॥

कंचन बरन बिराज सुबेसा,

कानन कुण्डल कुंचित केसा ॥4॥

हाथ ब्रज और ध्वजा विराजे,

काँधे मूँज जनेऊ साजै ॥5॥

शंकर सुवन केसरी नंदन,

तेज प्रताप महा जग वंदन ॥6॥

विद्यावान गुणी अति चातुर,

राम काज करिबे को आतुर ॥7॥

प्रभु चरित्र सुनिबे को रसिया,

राम लखन सीता मन बसिया ॥8॥

सूक्ष्म रूप धरि सियहिं दिखावा,

बिकट रूप धरि लंक जरावा ॥9॥

भीम रूप धरि असुर संहारे,

रामचन्द्र के काज संवारे ॥10॥

लाय सजीवन लखन जियाये,

श्री रघुवीर हरषि उर लाये ॥11॥

रघुपति कीन्हीं बहुत बड़ाई,

तुम मम प्रिय भरतहि भाई ॥12॥

सहस बदन तुम्हरो जस गावैं,

अस कहि श्री पति कंठ लगावैं ॥13॥

सनकादिक ब्रह्मादि मुनीसा,

नारद, सारद सहित अहीसा ॥14॥

जम कुबेर दिगपाल जहाँ ते,

कबि कोबिद कहि सके कहाँ ते ॥15॥

तुम उपकार सुग्रीवहि कीन्हा,

राम मिलाय राजपद दीन्हा ॥16॥

तुम्हरो मंत्र विभीषण माना,

लंकेस्वर भए सब जग जाना ॥17॥

जुग सहस्त्र जोजन पर भानू,

लील्यो ताहि मधुर फल जानू ॥18॥

प्रभु मुद्रिका मेलि मुख माहि,

जलधि लांघि गये अचरज नाहीं ॥19॥

दुर्गम काज जगत के जेते,

सुगम अनुग्रह तुम्हरे तेते ॥20॥

राम दुआरे तुम रखवारे,

होत न आज्ञा बिनु पैसारे ॥21॥

सब सुख लहै तुम्हारी सरना,

तुम रक्षक काहू को डरना ॥22॥

आपन तेज सम्हारो आपै,

तीनों लोक हाँक ते काँपै ॥23॥

भूत पिशाच निकट नहिं आवै,

महावीर जब नाम सुना वै ॥24॥

नासै रोग हरै सब पीरा,

जपत निरंतर हनुमत बीरा ॥25॥

संकट तें हनुमान छुड़ा वै,

मनक्रम बचन ध्यान जो लावै ॥26॥

सब पर राम तपस्वी राजा,

तिन के काज सकल तुम साजा ॥27॥

और मनोरथ जो कोइ लावै,

सोई अमित जीवन फल पावै ॥28॥

चारों जुग परताप तुम्हारा,

है परसिद्ध जगत उजियारा ॥ 29॥

साधु संत के तुम रखवारे,

असुर निकंदन राम दुलारे ॥30॥

अष्टसिद्धि नौ निधि के दाता,

असबर दीन जानकी माता ॥31॥

राम रसायन तुम्हरे पासा,

सदा रहो रघुपति के दासा ॥32॥

तुम्हरे भजन राम को पावै,

जनम जनम के दुख बिसरावै ॥33॥

अन्तकाल रघुबर पुर जाई,

जहाँ जन्म हरि भक्त कहाई ॥ 34॥

और देवता चित न धरई,

हनुमत सेई सर्वसुख करई ॥35॥

संकट कटै मिटै सब पीरा

जो सुमिरै हनुमत बलबीरा ॥36॥

जय जय जय हनुमान गोसाईं,

कृपा करहु गुरु देव की नाई ॥37॥

जो सत बार पाठ कर कोई,

छुटहि बंंदि महा सुख होई ॥38॥

जो यह पढ़ै हनुमान चालीसा,

होय सिद्धि साखी गौरीसा ॥ 39॥

तुलसीदास सदा हरि चेरा,

कीजै नाथ हृदय मँह डेरा ॥40॥


पवनतनय संकट हरन, मंगल मूरति रूप।

राम लखन सीता सहित, हृदय बसहु सुर भुप॥


|| सियावर  रामचंद्रकी जय  ||

Popular posts from this blog

पंचमुखी हनुमान चालीसा

पंचमुखी हनुमान चालीसा   दोहा जय पंचमुखी हनुमान जी, श्री स्वयं रुद्रावतार। शिरोमणि सेवक धर्म, श्री पँच पंथ अवतार।। पँच तत्वमय श्री मुख, नर सिंह गरुड़ कपीश। वराह ह्रयग्रीव मुख, श्री राम भक्त तपिश।। चालीसा जय हनुमान पंच मुखकारी । अतुलित कृपा भक्ति धारी ।। प्रेता सन हो निर्भय करते । खड्ग त्रिशूल खटवाजां घरते ।। पाश अंकुश पर्वत कर धारण । मुट्ठी मोदक प्रसादे तारण ।। दस आयुद्ध दस भुजा मेंसाजे । शत्रु नाशक भक्त कर काजे ।। ज्ञान मुद्रा हस्त वृक्ष कमंडल । तप जप ज्ञान दे भक्त के मंडल ।। नर सिंह रूप शत्रुके नाशक । भक्त के ह्रदय भक्ति आशक ।। गुरुङ रूप धर काल को काटे । निर्भयता भक्त ह्रदय बांटे ।। मुख कपीश परम्सुख कर्ता । श्री राम मंत्र ह्रदय घट भरता ।। वाराह मुख हैधर्मका तारक । गोमुख गायत्री वेद उच्चारक ।। ह्रयग्रीव मुख धर्मप्रचारक । धर्म विरुद्ध के हो संहारक ।। ज्वर ताप हो कैसा कोई । पँचमुख हनुमान सुख होई ।। पूर्व मुखी हर शत्रुसंहारा । पश्चिम मुखी सकल विषहारा ।। दक्षिण मुखी प्रेत सर्वनाशक । उत्तर मुखी सकल धनशासक ।। उर्ध्व मुखाय सदा वंश दाता । पंचमुखी हनुमान विश्वविधाता ।। तुम संगीत के हो महाज्ञ...

९६ कुळी मराठा

मराठय़ांचेप्राचीनत्व ९६ कुळी म्हणजे काय आहे? ९६ कुळी मराठय़ांनी आपापले देवक, कूळ आणि गोत्र जाणून घ्यावे, यासाठी माहिती येथे देत आहोत. गोत्र –  आपला मूळ पुरुष म्हणजेच गोत्र. यांची संख्या ८ आहे. विश्वामित्र, जमदग्नी, भारद्वाज, गौतम, अत्रि, वशिष्ट, कश्यप आणि अगस्ती. देवक – ज्याच्या मुळाशी आपली कुलदेवता वास करतेतेदेवक असते. वृक्ष, पर्ण, फूल, वेल, साळुंकी किंवा मोराचेपिस, शस्त्र, इत्यादी.   वंश – क्षात्र समाजात दोन वंश आहेत. १. सोमवंश २. सूर्यवंश. यापैकी ज्या कुळांनी एकत्रित येऊन आपला समूह निर्माण केला, ती कुळे ९६ आहेत. या ९६ कुळानुसार त्याची विभागणी झाली आहे. मराठा या शब्दाचेसंस्कृत रूप महाराष्ट्र आहे, अर्थात ज्यांचे राष्ट्र मोठे आहे ते मराठे. मरहट्टा, महारठ्ठा, महारथ, महारथी म्हणजे मराठा ऊर्फ राष्ट्रपती या संज्ञा प्राचीनकाळी अत्यंत शौर्यशाली रणधुरंधर क्षत्रिय राजबिंडय़ा पुरुषांनाच लावीत असत. याला आधार रघुवंशाच्या ६व्या सर्गामधील पुढील श्लोक आहे – एको दस सहस्रणि यो धयेद्यस्तुधान्वि नाम। शस्त्रशास्त्रप्रवीणश्च स वै प्रोक्तो महारथ:। अमितान्योधयेद्यस्तुसंप्रोक्तोऽतिरथस्तुस:। रथस्त्वेके...